Używane samochody Mercedes-Benz GLC

X253 i X254 łatwo odróżnić po kokpicie

Pierwsza generacja GLC, oznaczona kodem X253, pojawiła się w 2015 roku i przeszła modernizację w 2019. Ma poziomy ekran umieszczony nad deską rozdzielczą oraz kontroler na tunelu środkowym. Wersja Coupé tej generacji nosi kod C253. Druga generacja X254 weszła na rynek w 2022 roku, otrzymała pionowy ekran MBUX i rozbudowaną elektryfikację; odpowiadające jej Coupé to C254.

Różnica nie ogranicza się do wyglądu wnętrza. Nowszy model oferuje więcej systemów wspomagających i znacznie większy zasięg odmian plug-in, ale mocniej opiera obsługę na ekranie dotykowym. W starszym GLC po liftingu pojawiły się nowsze multimedia, jednak układ kabiny pozostał charakterystyczny dla X253.

Litera po liczbie mówi więcej niż samo 300

GLC 220 d i 300 d to diesle, wersje 200 i 300 bez litery d są benzynowe, a oznaczenia 300 e oraz 300 de wskazują hybrydy plug-in. W 300 e silnik elektryczny współpracuje z benzyną, natomiast 300 de z dieslem. Zakres wersji zmieniał się wraz z generacją i liftingiem, dlatego w dokumentach powinny zgadzać się pełne oznaczenie, moc, rok produkcji oraz rodzaj napędu.

Starsze hybrydy X253 mają znacznie mniejszy zasięg elektryczny i wyraźne podwyższenie podłogi bagażnika. W X254 akumulator pozwala pokonać na prądzie ponad 100 km według WLTP, a wybrane wersje obsługują również szybkie ładowanie DC. Przy zakupie plug-inu warto obejrzeć gniazdo, sprawdzić oba przewody i ładowanie z dostępnych źródeł oraz poprosić o raport stanu akumulatora trakcyjnego.

SUV i Coupé służą do innego pakowania

SUV ma bardziej pionową tylną część nadwozia, większą przestrzeń nad głowami z tyłu i praktyczniejszy otwór bagażnika. Coupé wyróżnia się opadającym dachem oraz dużą klapą, lecz widoczność do tyłu jest słabsza, a wysokie przedmioty trudniej zmieścić pod roletą. W obu nadwoziach trzeba sprawdzić działanie elektrycznej klapy i zajrzeć pod podłogę bagażnika, szczególnie w hybrydzie.

Wyposażenie podwozia wymaga osobnej jazdy próbnej

GLC może mieć zwykłe zawieszenie, adaptacyjne amortyzatory albo pneumatykę AIRMATIC. Samochód z AIRMATIC pozostawiony na równej nawierzchni nie powinien opadać na jednym narożniku, a zmiana wysokości ma odbywać się bez komunikatów i długiej pracy kompresora. Jeśli zamontowano skrętną tylną oś, jej działanie najlepiej ocenić podczas ciasnego zawracania i parkowania.

Napęd 4MATIC źle znosi duże różnice w obwodzie kół, dlatego komplet opon powinien mieć zgodny rozmiar i podobne zużycie. Jazda próbna powinna też objąć pracę automatu przy ruszaniu i redukcji, kamery, radary oraz wszystkie funkcje MBUX. W aucie z hakiem warto zweryfikować zapisany w dokumentach uciąg i stan instalacji elektrycznej.